Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΝΙΟΣ   Leave a comment

Το να είναι κάποιος γονιός εκτός από τις αναρίθμητες όμορφες στιγμές, συνεπάγεται και το ότι καλείται να αντεπεξέλθει σε νέα δεδομένα και απαιτήσεις που προκύπτουν μέσα από τη σχέση με το κάθε παιδί.

Ερωτήματα όπως τι μπορώ να κάνω, πως, τι πρέπει να αποφύγω, πότε θα έχω κάνει το καλύτερο δυνατό, εκφράζονται από κάθε γονιό σε σχέση με συμπεριφορές των παιδιών.

Ο γονικός ρόλος είναι ίσως ο πιο σημαντικός και υπεύθυνος ρόλος του κάθε ανθρώπου στη ζωή για τον οποίο όμως κανείς δεν έχει εκπαιδευτεί και δεν έχει εφοδιαστεί με τις απαραίτητες γνώσεις. Αυτό συχνά κάνει κάποια πράγματα να φαίνονται ακόμα πιο δύσκολα από ότι πραγματικά είναι. Ποιος άραγε μπορεί να ανταποκριθεί καλά σε οποιοδήποτε τομέα στη ζωή του, να ασχοληθεί καλά με οποιοδήποτε αντικείμενο ακόμα και έχοντας τις καλύτερες προθέσεις, χωρίς κάποια σχετική εκπαίδευση και απόκτηση γνώσεων ?

Η γνώση που έχουμε για το ρόλο του γονιού προέρχεται από το δικό μας βίωμα σαν παιδιά με τους δικούς μας γονείς που και αυτοί όμως συνήθως είχαν ¨ εκπαιδευτεί ¨ με αντίστοιχο τρόπο από τους δικούς τους γονείς, και συχνά ή αναπαράγουμε δικούς τους τρόπους ακόμα και λανθασμένους ή στην προσπάθεια για να αλλάξουμε μη λειτουργικά πράγματα μπορεί να πηγαίνουμε στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση αλλά πάλι με λάθος τρόπο.

Παράλληλα , τα παιδιά μέσα από τη σχέση με τους γονείς καταγράφουν τον κόσμο και την πραγματικότητα , δομούν σημαντικά στοιχεία της προσωπικότητάς τους και  καθιερώνουν συμπεριφορές.

Ειδικά τα πρώτα έξι χρόνια είναι καταλυτικά ως προς τη διαμόρφωση του παιδιού και καθορίζουν όχι μόνο το παρόν αλλά και την υπόλοιπη ζωή του. Επίσης επειδή κάποια πράγματα που βιώνονται στα πρώτα έξι χρόνια συνήθως βιώνονται και στα επόμενα, συμπεριφορές, στάσεις και αντιδράσεις ισχυροποιούνται ακόμα περισσότερο στο παιδί που μεγαλώνει

Για αυτό το λόγο είναι σημαντικό τα παιδιά να βιώνουν όσο το δυνατό λειτουργικότερους τρόπους ώστε αυτούς να ενσωματώσουν σαν στοιχεία της προσωπικότητάς τους μεγαλώνοντας.

Είναι λοιπόν η καλύτερη ίσως επένδυση από το γονιό για τα παιδιά του και τον εαυτό του, η ενασχόληση μέσα από την απόκτηση και  αξιοποίηση  γνώσεων για αυτή τη σχέση που αναλογεί να είναι σχέση φροντίδας, νοιαξίματος, κατανόησης και επικοινωνίας.

Άλλωστε είναι πλέον δεδομένο ότι είναι εύκολο αλλά όχι αρκετό το μεγάλωμα ανθρώπων με υψηλές νοητικές δυνατότητες, όμως οι προϋποθέσεις για ευχαριστημένους και ψυχικά υγιείς ανθρώπους περνούν μέσα από την ανάπτυξη συναισθηματικής νοημοσύνης και την εγκαθίδρυσή της από το περιβάλλον προς το παιδί από το ξεκίνημα της ζωής του.

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ

ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ – ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

Posted Ιουλίου 30, 2010 by mcanakis in παιδί / οικογένεια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: